Það eru ekki allir í sambúð... og ekki allir í sambandi, en vilja samt ferðast og eiga skemmtileg frí. Trúlega er fólk misduglegt við það og sumir hreinlega hreyfa sig ekki út fyrir landsteinana ef þeir sjá fram á að ferðast einir.
Hópferðir eru oft ágæt lausn. Í þeim kynnist fólk yfirleitt fljótt og vel, t.d. í 1-2ja vikna rútuferðum erlendis sem nokkrar íslenskar ferðaskrifstofur bjóða reglulega. Göngu- og hjólaferðir hafa einnig verið vinsæll ferðamáti fyrir einstaklinga.
Í blaðinu The Sunday Times, birtist ágæt grein fyrir nokkrum árum sem nefndist "Lonely hearts clubs banned" þar sem rætt var á skemmtilegan hátt um vanda þeirra 30% Breta sem ekki eru í langtíma samböndum... en vilja ferðast. Greint er frá því að sumar ferðaskrifstofur þar í landi hafi brugðist sérstaklega við þörfum þessa hóps og og nefndir til sögunnar allmargir möguleikar sem standa til boða. Góð lesning :-).
Uppfært nóv. 2010
